De eindigheid der dagen beschrijft vier seizoenen uit het leven van Charles Wenmoth, een 
jonge smid en lekenpredikant in het verste, ruigste deel van Zuidwest-Engeland in 1870. Predikers zoals Charles wijden de werkdagen aan hun gewone arbeid; ’s zondags lopen ze lange afstanden door de regio om te prediken en huis-bezoeken af te leggen. Charles zet zich voor meer dan honderd procent in. Zijn enige afleiding zijn de bezoeken aan een blind meisje, Harriet French, op wie hij heimelijk verliefd is.
jonge smid en lekenpredikant in het verste, ruigste deel van Zuidwest-Engeland in 1870. Predikers zoals Charles wijden de werkdagen aan hun gewone arbeid; ’s zondags lopen ze lange afstanden door de regio om te prediken en huis-bezoeken af te leggen. Charles zet zich voor meer dan honderd procent in. Zijn enige afleiding zijn de bezoeken aan een blind meisje, Harriet French, op wie hij heimelijk verliefd is. Peter Hobbs herschept een wereld op de rand van verandering, en een personage op een keerpunt in zijn leven. De eindigheid der dagen is een met grote kracht en verbeeldingsvolle rijkdom geschreven liefdesverhaal. Het verschijnt ook in Frankrijk, Spanje, Amerika en Canada.
Peter Hobbs (1973) schreef met De eindigheid der dagen zijn debuutroman. Het is een roman geworden met grote emotionele kracht, die stilistisch opmerkelijk vernieuwend is. Hobbs, die als zijn literaire leermeesters Hardy, Blake en Faulkner noemt, liet zich bij het schrijven van deze ambitieuze roman inspireren door de dagboeken van zijn betbetovergrootvader en de Bijbel.
De pers over The Short Day Dying:
‘Wat is het toch zeldzaam om een nieuwe roman te ontdekken die zo prachtig geformuleerd en verzorgd is als deze. In tegenstelling tot veel hedendaagse literatuur is hier een debuut dat je kalmeert en je laat lezen op de maat van je eigen hart. Zeer authentiek. Een schitterend boek.’ – The Observer
‘Lyrisch en indringend – Peter Hobbs’ schitterende boek zet de wereld stil en concentreert zich op grootse thema’s als liefde, verlies, de natuur en het geloof. Hobbs’ grootste prestatie is dat hij de lezer onderdompelt in een taal die Charles’ langzame ondergang volmaakt tot uitdrukking brengt.’ – Independent on Sunday
‘Een roman met een zeldzaam mooie naklank. In een taal die opzettelijk onhandig lijkt maar tegelijkertijd prachtig suggestief is, [beschrijft Hobbs] Wenmoths fysieke en financiële ontberingen met een verbeeldingskracht die nooit sensationeel of onecht
aandoet.’ – Times Literary Supplement
‘Een gevoelige en subtiele analyse van het geloof dat op de proef wordt gesteld.’ – Sunday Times
‘De taal in dit prachtige boek is opzettelijk niet literair en doet denken aan de authenticiteit van dagboeken en memoires. Het trage verhaalritme weerspiegelt Wenmoths’ eigen gevoeligheid.’ – Saga magazine
Leeskringvragen
1. Hoe zou je het karakter van Charles Wenmoth omschrijven?
2. Hoewel er weinig gebeurt in deze roman, zou je het een dramatisch boek kunnen noemen. Wat is volgens jou de kern van het drama dat zich gaandeweg voltrekt?
3. Wat is de functie van de scène waarin Charles in een storm probeert de rivier over te steken?
4. Zie je verband tussen de informatie die je krijgt over Charles Wenmoths opvoeding en gezinssituatie, en de manier waarop hij mensen tegemoet treedt?
5. Aan het begin van de roman zegt Charles: Het geloof is volgens mij immers een harde steen een vrij klein ding maar sterk en niet gemakkelijk te verbrijzelen. Zou hij aan het einde van de roman nog hetzelfde zeggen? Of is zijn steen verbrijzeld?
6. Bespreek de titel van de roman: A short day dying – ‘De eindigheid der dagen.’ Zie ook blz. 65. Wat is de reden dat Charles dit zo sterk beseft? Zijn leeftijd kan het niet zijn…
7. Wat vond je van de onconventionele vertelstijl en het specifieke taalgebruik in deze roman? Wat is de invloed ervan op je leeservaring, en op de karaktertekening van de hoofdpersoon?
8. Het verleden gaat te snel verloren. Ik voel de behoefte om het voor de eeuwigheid te behoeden. (blz. 64) In dit boek spelen herinneringen een grote rol. Charles spreekt bijvoorbeeld vol liefde en weemoed over zijn vader die de weg tot een levend geloof voor hem bereidde. Je kunt je op grond van de feitelijke informatie die hij over zijn vader geeft (zie bijv. blz. 62) ook een heel ander beeld van zijn vader vormen. Wat zegt dit over Charles, en over zijn vader? Geldt deze gekleurde weergave ook voor zijn andere jeugdherinneringen?
9. Charles’ leven bevat veel sombere elementen: zijn woonomstandigheden, zijn geloofsstrijd, zijn verdrongen gevoelens om Harriet. Blijft na lezing deze somberte als belangrijkste impressie over? Welke associaties roept de roman nog meer op?
