Rode papaver

Over een maand zullen we de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog herdenken. Daarom is het in april een goede gelegenheid om de verhalen te lezen over mensen die onder de verschrikkelijke oorlogen hebben geleden. Verhalen over lijden, moed, geloof en bevrijding.

Mozaïek neemt je mee naar werelden vol pijn, leed en verdriet waarin we toch de sterke hand van God terugzien. De hand die ons leidt, ons moed geeft, ons helpt te begrijpen.

Hieronder posten we elke keer opnieuw een extra leesfragment. Een voorproefje van de boeken die wij door de jaren heen uitgegeven hebben. We zouden het leuk vinden als je je bevindingen naar ons mailt en ons laat weten wat je mooi vond, of wat je voelde toen je het boek las. Vanzelfsprekend zijn al deze boeken te verkrijgen via je plaatselijke boekhandel. Het is altijd gezellig om daar naar binnen te lopen en eens rond te neuzen. Wie weet wat voor werelden je nog meer vind!

Als ik echt in een boek zit, dan zie ik de wereld anders. Niet zo zeer voor het uurtje per dag dat ik het lees, maar ik loop daadwerkelijk rond in een wazige, nevelige perceptie. Ik ben vastgeklonken aan het boek en ik zie mijn hele leven veelkleurig belicht als door een diamant.

~Colin Firth

Rode Papaver geschreven door Els Florijn:

Het boek:

 

Rode Papaver opent een wereld, waardoor je ook weer anders kijkt naar vandaag. Juist door een personage te kiezen die in andere boeken over deze tijd en dit thema niet snel voor het voetlicht worden gehaald. Dit personage wordt gevoelig dichtbij gebracht door de relaties die ze aangaat. De inkleuring van die relaties, vol gevoel en warmte, maken dat je het verhaal haast fysiek voelt. Het enige nadeel: je zou meer van het verhaal willen als het boek uit is… En dat lijkt me een goed teken!

~ Bert-Jan Mouw

Kijk voor meer informatie op de Facebookpagina of de website van Els Florijn

De titel:

Rode papaver, beter bekend als klaproos, het is uitgegroeid tot het symbool voor de slagvelden van de Eerste Wereldoorlog. Juist temidden van de verwoesting bloeiden deze bloemen veelvuldig, een schril contrast met de modderige, grauwe kraters en geblakerde boomstronken.

De slagvelden van de Wereldoorlog I zagen er uit als een maanlandschap. Door de zware artilleriebeschietingen was het landschap helemaal aan flarden geschoten. De grond werd vervuild door de chemicaliën van de springstoffen, zware metalen en gifgassen. Niets leek hier meer te kunnen groeien. De klaproos doet het echter juist heel goed op onvruchtbare grond. Juist op de omgeploegde slagvelden, die bezaaid waren met lijken, kwam de klaproos uitbundig tot bloei.

De klaproos is vervuld van symboliek. Niet alleen zijn de blaadjes rood als het bloed van de gevallenen, en is het binnenste zwart, de kleur van rouw, in het hart van de bloem is ook een kruisvorm te zien. Het Christelijk symbool van lijden en verlossing.

In de Engelse dichtkunst was de klaproos altijd al een symbool voor de dood, vooral de metafysische dichters waren er veel mee bezig. Zo schreef John Donne:

Dood, wees niet trots, al heet je machtig bij
Het volk, en ijselijk, maar dat ben je niet:
Want niemand die je als jouw mikpunt ziet
Sterft, arme Dood, en nog niet dood je mij.

Van rust en slaap, slechts jouw afspiegeling,
Gaat veel plezier uit, dus van jou nog meer;
En ’t eerst vallen de besten voor jou neer:
Hun lichaam’s rust, hun ziel’s verheerlijking!

Jij, slaaf van toeval, noodlot, vorst, schavuit,
Gaat met gevecht, vergif, en ziekte in zee,
Klaproos of trance brengt zoeter slapen mee
Dan jouw gezeis. Dus sloof je niet zo uit!

Eén slaap voorbij, en eeuwig waken wij;.
Dan is de Dood niet meer: Dood, dood ga jij!

Het meest bekende gedicht over de eerste wereldoorlog is waarschijnlijk van John McCrae. Hij schreef zijn In Flanders Fields