Drenthe, 1814. Roelf wordt geconfronteerd met de verminkingen van zijn zoon die is teruggekeerd uit de oorlog.
Pérsomi woont met haar analfabete moeder, haar zusje en broers in een hutje op het terrein van de rijke meneer Fourie. Ze vormen een typisch ‘bijwonersgezin’: arm, onderontwikkeld en sociaal zwak.
Varkentje voelt zich raar. Hij heeft het warm en koud tegelijk.
Ava ter Voorde is ziek. Sinds zij haar eniggeboren zoon verloor, lijkt het leven een grote donkere tunnel en komt ze letterlijk geen stap meer vooruit.
Badwater is de tweede grote roman van Guurtje Leguijt over jonge mensen zonder (liefdevolle) ouders. Leguijt heeft zich na haar succesvolle roman Niemandsland verder verdiept in jongeren zonder roots (haar hoofdthema).
Het platteland van Engeland, 1752. Agnes Trussel is zeventien jaar, terwijl de winter nadert, haar vader geen werk heeft en het allerlaatste varken wordt geslacht.
Juist in de donkere wintermaanden en rond het Kerstfeest, als het leven zich terugtrekt binnen de warmte van het huis, gaan we op zoek naar verhalen die vertellen van het leven zelf. Deze bundel gloednieuwe verhalen van rasverteller Joke Verweerd voorziet in die behoefte.
Na vele jaren vindt broeder Lucas zijn jeugdvriend Francisco terug in een klooster. De jonge Francisco was een aristocraat, een doorzetter met een sterke wil – en heimelijk verliefd op de mooie Isabella.
Het is 1942 als de jonge Allie Miller, op een bruiloft van haar vriendin, luchtmachtpiloot Walter Novak ontmoet. Allie is verloofd en Walter Novak staat op het punt gestationeerd te worden in Engeland.
Dertig meditatieve teksten, zowel geschikt voor persoonlijke verdieping als voor vieringen rond Pasen. Na de succesvolle bundel Opluisteren komt de geliefde auteur Joke Verweerd nu met heuse opvolger: een bundel sprekende gedichten en overdenkingen voor de tijd rond Pasen.
BEZOEK OOK:
 |
abonneer op RSS feeds | deel deze site met je vrienden |  |
 |
|
 |
 |
|
|
|
 |
|
 |
 |
 |
|
 |
|
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Stilzitten kan ze niet. Het is vooral aan die ongedurigheid te danken dat Irma Joubert is gaan schrijven. Haar achtergrond als geschiedenislerares deed de rest. „God heeft me heel mijn leven op deze taak voorbereid.”
De Zuid-Afrikaanse Irma Joubert (1947) is al een aantal jaar met pensioen, maar ze ziet er nog jong uit. Haar gezicht straalt, haar ogen sprankelen.
Pérsomi Pieterse kan goed leren en heeft ambitie. En dat is al heel wat als je uit een Zuid-Afrikaanse ”bijwonersgezin” komt; een familie die op het land van een rijke blanke boer woont.
