Een pas afgestudeerde jonge priester trekt naar een dorpje in de bergen van Colombia. Hij wil liever God dienen op een onbekende, rustige plek dan in de stad een geleerde priester te worden.
Een pas afgestudeerde jonge priester trekt naar een dorpje in de bergen van Colombia. Hij wil liever God dienen op een onbekende, rustige plek dan in de stad een geleerde priester te worden. In de teruggetrokkenheid van het stille dorpje hoopt hij zich volledig aan God te kunnen wijden.
De dag na zijn aankomst wordt er een moord gepleegd. De man die onterecht van deze moord wordt beschuldigd, zoekt bescherming bij hem. Maar de gemoederen lopen hoog op en al snel leert hij het harde, ruwe bergvolk beter kennen dan hem lief is. De priester neemt zich voor de mensen te leren vredelievend en christelijk te leven en God te zoeken. Maar hoe idealistisch en godvruchtig hij ook is, hij kan hen niet veranderen. De priester voelt zich steeds machtelozer en het kost hem grote moeite om de goede herder te blijven die hij voor zijn schapen wil zijn.
Uiteindelijk wordt hij teruggeroepen door de bisschop, die zegt dat de priester gefaald heeft. Christus heeft hem de rug toegekeerd omdat hij te trots was, zich in zaken mengde die niet de zijne zijn, en dacht dat hij het wel zou redden in zo’n dorpje. Maar de priester weet zelf dat hij alles juist met Christus heeft gedaan en dat niet zijn trots de oorzaak was van zijn falen…
Reacties uit de pers:
'Wie deze roman leest, komt onder de indruk van het gemak waarmee de kerk voor het karretje van de politiek wordt gespannen. Ook van de moed en de passie waarmee deze naïeve priester de situatie wil veranderen.' - Arie Verhoef in EO Visie (nummer 28, 2007).
'Dit verhaal levert geen eenduidige boodschap af, maar trekt de lezer mee in een verwarrend, maar zeer wezenlijk vraagstuk. Dat is de grote kwaliteit van deze fascinerende, avontuurlijke, diepzinnige en meeslepende roman.' - Tjerk de Reus in CVKoers (oktober 2007).
Lees verder »
![]() |
abonneer op RSS feeds | ![]() |
deel deze pagina met je vrienden |



Eduardo Caballero Caldéron (1910-1993) was een Colombiaanse romanschrijver, essyist en journalist. Hij had diverse diplomatieke taken in Peru, Argentinië, Spanje en Frankrijk en reisde als correspondent door Zuid-Amerika. De belangrijkste thema's van zijn romans zijn: het Colombiaanse geweld, de onmenselijke omstandigheden van de armen, en de liefde voor de aarde en het plattelandsleven.
Wat wordt er op Twitter gezegd over ?
1. Hoe zou je de ontwikkeling van de priester beschrijven? Hoe was hij aan het begin van het boek, en wat heeft hij geleerd? Denk je dat hij bitter is geworden?
2. Hoe zou je Calderóns karakterbeschrijvingen typeren? Zijn ze geloofwaardig?
3. De auteur stelt zich op als een alwetende verteller. Waarom zou hij daar voor gekozen hebben?
4. Op pagina 135 werpt de priester zich voor Anacleto om hem te beschermen tegen de burgemeester, die hem wil fusilleren. Door de houding die hij aanneemt (de armen gespreid, alsof hij gekruisigd is aan een onzichtbaar kruis) wordt de suggestie gedaan dat hij in elk geval zelf denkt dat hij Christus navolgt. Is dat ook de mening van de verteller?
5. De bisschop uit in zijn brief een hoop kritiek op de priester. Welke verklaring geeft de hoofdrolspeler voor zijn gedrag? En welke de bisschop? Geeft het boek een verklaring?
6. Calderón was een Colombiaans schrijver en commentator. Hoe zou je zijn schrijfstijl omschrijven? Heb je die als prettig ervaren? Zie je een verschil met westerse auteurs?
7. Vind je dat het boek een happy end heeft, of juist een tragisch eind?
8. Op welke punten botst het tussen de dorpsbewoners en de priester? Kunnen deze wrijvingen tussen plattelandsbewoners en een priester ergens in Colombia in de jaren ’50 van de vorige eeuw ook nog iets voor ons vandaag de dag betekenen? Zit er actualiteit in?
9. Op pagina 95 bedenkt de priester zich dat het niet genoeg is om je in anderen in te leven, maar dat hij zich tot Christus moet verheffen om hen te kunnen vergeven; dat hij de mensen vanaf de hoogte van het kruis moet bezien. Wat bedoelt hij daar concreet mee, je ‘tot Christus verheffen’? Waarom vindt hij dat de oplossing?