Wat ik nodig heb is stilte. Ik moet terug naar de Bron, voordat hartkloppingen en de angstige vragen het overnemen. Maar ja, hoe wordt het stil terwijl er twee kinderen om je heen lopen die je stemming haarfijn aanvoelen? Hoe zorgen we ervoor dat deze middag niet zo eindigt als het weer buiten: druilerig en koud? In gedachten blader ik door mijn nieuwste boekje over stilte, waarvan ik de tekst net deze week naar de uitgever heb gestuurd. Tussen de veertig stiltetips voor je leven moet er toch ook een zitten voor een middag als deze?
Tip 35: Sta stil bij de ander.
Bij stilstaan bij de ander denk je vaak aan wat jíj allemaal moet geven, maar durf je ook stil te worden om de ander te ontvangen?
Juist; ik denk dat dit de enige optie is voor vandaag en ik weet ook al precies bij wie we langsgaan. We gaan naar een Marokkaanse vrouw die ik al even niet heb bezocht. Op een of andere manier zie ik er tegenop. Ik voel me schuldig dat ik al zo lang niet ben geweest, terwijl ze al twee maanden in haar nieuwe flat woont waar we samen hard voor hebben gebeden. Maar thuisblijven is ook geen goed idee, dus bakken we twee dozijn havermoutkoekjes, hijsen we ons in onze regenjassen en gaan op weg.
Storm
Ze opent de deur stralend, zoals altijd. Of ze nu woont in een verwaarloosde flat zonder verwarming of in een pas gewit huisje met radiators; ze ontvangt me blij en met open armen. De grote bank is nog hetzelfde en er komt thee op tafel. Marokkaanse thee met veel suiker. Ik leun achterover en sluit mijn ogen. 'Hoe doe jij het,' vraag ik. 'Met zeven kinderen die allemaal studeren terwijl je zelf niet veel verdiend. Vertel het me, ik heb je raad komend jaar misschien wel hard nodig.'
Ze glimlacht en kijkt om zich heen. 'Weet je nog dat jij hard voor mij hebt gebeden voor dit huis? Het gebed is verhoord. En het was niet altijd makkelijk, maar we hebben doorgezet. God heeft ons geholpen.' Ze schenkt nog een keer bij; je glas zal hier nooit leeg raken. 'Mensen komen altijd met doemscenario's, maar ik heb zeven kinderen grootgebracht en we hadden altijd te eten. Ze zitten op goede scholen en ik vecht voor hun toekomst. Wat voor mensen onmogelijk lijkt, lukt met hulp van boven.' Ze schuift haar hoofddoek recht en er komen wat grijze haren tevoorschijn. Ik weet hoe hard ze werkt voor een goede plek voor haar kinderen en hoeveel moeite dat soms kost. Dat haar man depressief is geweest en dat hij moet werken voor een schamel loontje en dat zij altijd maar doorgaat, dwars door alle stormen heen.
Vuurpijl
De kinderen spelen verstoppertje in het nieuwe huis en ik luister naar haar verhalen. Ze vertelt over de moeilijke tijden van verlies en moeite met een glimlach in haar ogen. Ze praat en ze praat en ik luister en drink van de zoete thee. Ik word stil en ontvang haar woorden, haar leven. Na twee uur moet ik weer naar huis om eten te koken, maar net als ik willen de kinderen het liefst blijven.
'Wacht even, ik heb nog iets voor je,' zegt ze. Uit de berging haalt ze twee zakken met kleding van haar dochters die ze niet meer nodig heeft. De jurken die tevoorschijn komen, worden met gejuich ontvangen. Als klap op de vuurpijl ligt er onderin de zak opeens een echte microfoon! Zo eentje waar de oudste al weken om vraagt, maar die ze van mij niet mag kopen omdat ik op de kleintjes wil letten. 'Ja, neem maar mee. En ik stop in je tas ook nog wat drinken.'
Goud
De kinderwagen kan het gewicht van alles wat ik heb gekregen haast niet dragen en zo loop ik naar huis. De kinderen zingen en dansen over straat en opeens moet ik lachen. Zo hard lachen dat de tranen over mijn wangen lopen. O, mijn geweldige God, wat is dit mooi! 's Avonds bij het eten gaan de stoelen aan de kant. De meiden geven een optreden in hun nieuwe tweedehands jurken en schreeuwen mee met K3 door de microfoon. 'Mam, dit was echt een leuke middag, vond je niet?!'
Ik pak de camera erbij en leg dit moment vast. Dit geweldige heerlijke gedenkwaardige moment. Ik grijns en ik grijns en besef; we komen er wel. Meer nog zelfs; ook zonder zekerheden hebben we het goud al in handen. Vanavond voel ik me de gelukkigste vrouw van heel de wereld.
