Peter Hobbs (1973) schreef met De eindigheid der dagen zijn debuurroman. Het is een roman geworden met een grote emotionele kracht, die stilistisch opmerkelik vernieuwend is.
Hobbs, die als zijn literaire leermeesters Hardy, Blake en Faulkner noemt, liet zich bij het schrijven van deze ambitieuze roman inspireren door de dagboeken van zijn betbetovergrootvader en de Bijbel.
De eindigheid der dagen beschrijft vier seizoenen uit het leven van Charles Wenmoth, een jonge smid en lekenpredikant in het verste, ruigste deel van Zuidwest-Engeland in 1870. Predikers zoals Charles wijden de werkdagen aan ...
